موسسه سراج منیر توحید مجله سلفی پژوهی 26456214 2 4 2016 09 22 A Critique of Salafists Viewing Democracy as Heresy بررسی دیدگاه سلفیها در خصوص کفرآمیز بودن دموکراسی 7 24 126160 FA محسن عبدالملکی دانشجوی دکترای دانشگاه ادیان و دانش‌آموختۀ مؤسسه دارالإعلام لمدرسة أهل‌البیت سید حسن آل مجدد استاد حوزه علمیه قم و موسسه مذاهب اسلامی Journal Article 2016 11 10 Inspired by their predecessors, Jihadi Salafists consider democracy as forbidden, a form of ‎associating partner with Allah, heresy and idolatry. They argue that democracy is opposed to ‎oneness of sovereignty or the concept of divine unity and it is also in contravention with what ‎Allah, the Exalted, has revealed in the Quran; it is synonymous with idolatry or Taghut and ‎that is the reason why democracy is viewed by Jihadi Salafists and their followers as heresy. ‎Contrary to them, the proponents of democracy are of the view that by adopting democracy ‎as a procedure – not religion – it is possible to adhere to divine laws and reconcile between ‎Islam and democracy and respond to the antagonistic and spurious arguments put forth by the ‎opponents‎. سلفی‌‌های تقلیدی و جهادی، دموکراسی را به بهانه‌‌های واهی حرام، شرک، کفر و طاغوت می‌‌پندارند. منافات ‏دموکراسی با توحید حاکمیت، مخالفت دموکراسی با امر قرآنی، وجوب حکم به ما انزل الله و انطباق طاغوت بر ‏دموکراسی، دلیل اصلی کفرآمیز بودن دموکراسی از نگاه سلفی‌‌های تقلیدی و جهادی است؛ در حالی‌‌که ‏حامیان دموکراسی اسلامی معتقدند، با اخذ دموکراسی به مثابه روش و نه دین، می‌‌توان بر حاکمیت قوانین ‏الهی پایبند بود و میان اسلام و دموکراسی آشتی برقرار کرد و به شبهات مخالفان پاسخ داد.‏ https://salafi.darolelam.ir/article_126160_e20e0f143a593b2d6f16db279d3556ad.pdf

موسسه سراج منیر توحید مجله سلفی پژوهی 26456214 2 4 2016 09 22 Juhayman al-'Otaybi's Influence on Salafism تاثیر جهیمان العتیبی بر سلفی‌‌‌‌گری پس از خود 25 44 126165 FA مرتضی آقامحمدی دکترای مطالعات اسلامی، استادیار جامعة المصطفی العالمیه، پژوهشگر موسسه مطالعات راهبردی اسلام معاصر (مرام) محمد مسجد جامعی استادیار دانشگاه ادیان و مذاهب. Journal Article 2016 08 08 The seizure of the Grand Mosque (Masjid al-Haram) by Juhayman al-'Otaybi and his ‎comrades is a turning point in the history of Salafism in the contemporary era.  There are ‎different analyses as to the effect of Juhayman's uprising and his thoughts on Salafism in the ‎decades following his death. This article is an analytical descriptive study relying on existing ‎sources to substantiate the fact that the modern Salafism in general and Al-Qaeda in ‎particular have been, by and large, influenced by Juhayman's uprising and thoughts.  In view ‎of the different missions, goals and areas of the activities of Al-Qaeda and contemporary ‎Salafism, this study aims to ascertain the causes and areas of Juhayman's influence on other ‎Salafi movements. Also, efforts have been made to identify the key figures responsible for ‎the transfer of this legacy‎. اشغال مسجدالحرام به دست جهیمان العتیبی و یارانش از نقاط عطف تاریخ سلفیت در دروان معاصر ‏است. تحلیل‌‌‌‌های مختلفی درباره تاثیر قیام جهیمان و افکار او بر سلفیت موجود، در دهه‌‌‌‌های بعدی وجود ‏دارد. این مقاله، پژوهشی توصیفی تحلیلی است، تا بر اساس منابع موجود ثابت کند که سلفیت امروز و به‌‌‌‌‌‌‌‌طور ‏خاص القاعده، متاثر از قیام و افکار جهیمان است؛ سپس با توجه به اختلاف ماموریت و اهداف و عرصه ‏فعالیت القاعده و سلفیت معاصر با حرکت جهیمان (که محدود به عربستان بود)، علت اثرگذاری این قیام بر ‏دیگر جریان‌‌‌‌های سلفی و جهات این تاثیرگذاری مشخص شود و شخصیت‌‌‌‌های کلیدی در انتقال این میراث ‏شناسایی گردند. ‏ https://salafi.darolelam.ir/article_126165_f0fd7d6d54c716c4cbd77fb18724a042.pdf

موسسه سراج منیر توحید مجله سلفی پژوهی 26456214 2 4 2016 09 22 A Critical Examination of Authoritativeness of Solitary Report according to Wahhabism نقد و بررسی حجیت خبر واحد از دیدگاه وهابیت 45 67 126167 FA عبدالمحمد شریفات سطح سه حوزه علمیه قم و دانش‌آموخته موسسه دارالإعلام لمدرسة أهل‌البیت مهدی فرمانیان دانشیار دانشگاه ادیان و مذاهب Journal Article 2016 08 26 The validity of a solitary report (khabar al-wahid) transmitted by a just person is a point of ‎contention and debate among Muslims. Ahl-e Hadith and Wahhabis mostly maintain that not ‎only acting upon a solitary report is permissible in matters of belief; but some contemporary ‎scholars have as far as to say that acting upon a solitary report is obligatory in beliefs. To ‎authenticate their claims, this group has taken recourse to Quranic verses and prophetic ‎traditions. There is no doubt that the arguments presented by these people are deficient and ‎cannot prove their point. Likewise, some Wahhabi scholars have claimed consensus over the ‎authoritativeness of a solitary report but the discrepancies existing among religious scholars ‎over this issue quite well indicate that the alleged consensus does not exist.  In fact what is ‎claimed to be authoritative with regards to reports passed on by just single reporters is only a ‎theory. When it comes to practice, they even consider weak reports as authoritative and, ‎therefore, act upon them. ‎This article seeks to study the views of proponents and opponents of the authoritativeness of ‎solitary reports in the area of beliefs focusing on viewpoints of Wahhabism. It concludes that ‎the assertion of some Salafis, especially Wahhabi scholars, on the authoritativeness of solitary ‎reports is not correct and does not prove their claim. Therefore, it is wrong to use solitary and ‎single reports in establishing divine attributes or in matters appertaining to divine decree, ‎seeing God and some other ideological tenets, and such reports cannot lead to formation of ‎beliefs‎. حجیت خبر واحد عادل در عقاید، مورد اختلاف مسلمانان است. اکثر اهل حدیث و وهابیان معتقدند که نه تنها عمل به خبر ‏واحد در عقاید جایز است، بلکه بعضی از معاصرین، عمل به خبر واحد در عقاید را واجب می‌‌‌‌دانند. این گروه برای اثبات ‏ادعای خویش به ادله قرآنی و روایی استناد نموده‌‌‌‌اند؛ البته ادله اقامه شده دارای اشکالات عمده بوده و هیچ‌‌‌‌کدام، مدعای‌‌‌‌شان را اثبات نمی‌‌‌‌کند. کمااینکه برخی از علمای وهابیت، برحجیت خبر واحد عادل، ادعای اجماع نموده‌‌‌‌اند که البته ‏وجود اختلافات میان علمای مذاهب در مسأله، بهترین دلیل بر عدم وجود اجماع است.‏<br />شایان ذکر است، آنچه که وهابیت در حجیت اخبار آحاد عدول مطرح می‌‌‌‌کنند صرفا یک نظریه بوده و در ناحیه عمل، تمام ‏احادیث حتی ضعاف را حجت دانسته و به آنها عمل می‌‌‌‌کنند.‏<br />این نوشتار به بررسی نظریات موافقان و مخالفان خبر واحد در حوزه عقاید، با تکیه بر دیدگاه وهابیت می‌‌‌‌پردازد و این نتیجه ‏به‌‌‌‌دست می‌‌‌‌آید که نظر بعضی از سلفی‌‌‌‌ها، به‌‌‌‌خصوص وهابیت بر حجت خبر واحد صحیح نیست و مقصودشان را ثابت ‏نمی‌‌‌‌کند؛ بنابراین استناد وهابیت به اخبار آحاد در اثبات برخی از صفات خبری برای خدواند و استناد آنها در مسائل قدر و ‏رؤیت خدا و برخی از اصول اعتقادی دیگر، صحیح نبوده و چنین اخباری نمی‌‌‌‌توانند اعتقادساز باشند.‏ https://salafi.darolelam.ir/article_126167_d632dab0bd82fad268f38b319729e1c3.pdf

موسسه سراج منیر توحید مجله سلفی پژوهی 26456214 2 4 2016 09 22 A Critical Assessment of Ibn Taymiyyah's Definition of 'Ibadah (Worship) بررسی مفهوم عبادت از منظر ابن‌تیمیه 69 91 126173 FA حسین قاضی زاده دانش آموخته حوزه علمیه قم، محقق دارالإعلام لمدرسة أهل البیت، دانشجوی دکتری دانشگاه ادیان و مذاهب. فتح الله نجارزادگان دکتری علوم قرآن و حدیث، استاد تمام پردیس فارابی دانشگاه تهران Journal Article 2016 10 11 According to Ibn Taymiyyah, <em>'ibadah</em> (lit. worship) means extreme humbleness twixt with love. This perspective of worship has become a yardstick for determining and differentiating Islam from disbelief and heresy. However, unfortunately, in spite of this definition being against Ibn Taymiyyah's salafist and literalist foundations – because there is no trace of this definition in the words of his predecessors nor is the outward meaning of this word in harmony with the above definition – there are multiple other problems with this definition since it is not inclusive and exclusive. That is, there are acts excluded which are certainly acts of worship and there are acts included which are not acts of worship, not to mention the fact that there is no reason to prove that the definition is correct. Furthermore, it runs counter to the Holy Quran, opposes some established acts of worship, counters the preference of the acts of worship as well as some definitions offered by prominent Sunni scholars. In fact, even if none of the criticisms is supposedly in place and the definition is presumed to be correct, it is still not qualified to prove <em>shirk</em> and the said practices cannot be labeled as disbelief because such kinds of worship cannot be established and ascertained by anyone and therefore no one can be accused or worshipping someone other than God.  That is because love is an inward characteristic, and to prove the purpose of love with humbleness is possible only for those who are well aware of the hearts and minds of other people. Who can make such a claim?  Keeping in view these problems which entail multiple misgivings and doubts about establishing the acts of worship and considering that the divine rules are rendered null by these doubts, another question would arise as to the basis of excommunication as to how someone is sentenced to death and none of the said problems prevent the implementation of any of these divine rules.  The issues raised in these few passages which, in fact, provide counter-response to Ibn Taymiyyah's definition constitute the subject of this research. در نگاه ابن‌‌تیمیه، مفهوم عبادت یعنی غایت خضوع که با غایت حب همراه باشد. این نگاه به عبادت، ‏ملاک تعیین کفر یا اسلام اشخاص گردیده است. با اینکه چنین تعریفی، خلاف مبانی سلف‌‌گرایانه و ‏ظاهرگرایانه ابن‌‌تیمیه بوده و نه در سلف چنین تعریفی وجود دارد و نه ظاهر این کلمه با تعریف بیان شده ‏هم‌‌خوانی دارد؛ اما متاسفانه دچار اشکالات متعدد دیگری از قبیل خروج مصادیقی که قطعا عبادت هستند، ‏ورود مصادیقی که قطعا عبادت نیستند، عدم دلیل بر صحت تعریف، مخالفت با قرآن‌‌کریم، مخالفت با عبادات ‏قطعیه، مخالفت با رجحان عمل عبادی و مخالفت با تعاریف بزرگان اهل سنت می‌‌باشد. در عین‌‌ حال، بر ‏فرض عدم ورود هیچ‌‌یک از اشکالات و صحت تعریف، بازهم صلاحیت اثبات شرک و ملاک کفر بودن را ‏نخواهد داشت؛ زیرا این نوع از عبادت برای احدی قابل احراز نیست تا بتوان کسی را متهم به عبادت غیر خدا ‏کرد؛ چراکه حب صفتی درونی است و اثبات همراه بودن غایت حب با خضوع، تنها از کسی بر می‌‌آید که عالم ‏به احوال قلوب افراد باشد و چه کسی می‌تواند چنین ادعایی بکند؟ با وجود این اشکالات که شبهات متعددی ‏را نسبت به تشخیص عمل عبادی دنبال خواهد داشت، و با توجه به اینکه حدود الهی به‌‌واسطه شبهات ساقط ‏می‌‌شود، اشکال دیگری نیز به مبنای تکفیر وارد خواهد بود که چگونه، حکم به قتل داده می‌‌شود و هیچ‌‌کدام ‏از شبهات مطرح شده، مانع اقامه این حد الهی نمی‌‌گردد؟ مسائل مطرح شده در این چند سطر که در واقع ‏جواب‌‌های نقضی به تعریف ابن‌‌تیمیه است، موضوع این تحقیق می‌‌باشد.‏ https://salafi.darolelam.ir/article_126173_e0a22fa75e2dd98e037442f0fb45b15d.pdf

موسسه سراج منیر توحید مجله سلفی پژوهی 26456214 2 4 2016 09 22 A Comparative Study of the Views of Wahabism and Hanafi School about Prostrating over the Graves of Awlia نگاه تطبیقى دیدگاه وهابیت و مذهب حنفی در موضوع مسجد قرار دادن قبور اولیا 93 113 126178 FA محمدباقر حیدری نسب کارشناس ارشد موسسه کلام اسلامی. حسین رجبی عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب اسلامی علی‌ ابراهیم‌زاده کارشناس ارشد فلسفه و کلام اسلامی. Journal Article 2016 11 13 This article provides a comparative study of the viewpoints of Wahabism and the Hanafi School of jurisprudence concerning prostration at the graves of awlia i.e. the noble servants of God. At first, the manifestations are discussed from the perspective of these sects and the article goes on mentioning and discussing the permissibility of four manifestations including construction of a mosque near or in front of the grave of pious people, building a tomb or structure over the graves, praying and reciting Quran near the graves. These topics have been investigated and dealt with comparatively and it has been clarified that Hanafite scholars do not have a single standpoint towards the aforementioned practices but, as compared to Wahabism, they do have a more moderate approach.<br /><strong> </strong> این مقاله به بررسی تطبیقی بین دو فرقه وهابیت و حنفی، در موضوع مسجد قرار دادن قبور اولیا می‌پردازد. در ابتدا به ‏مصداق‌‌‌‌شناسی این موضوع از نگاه این دو گروه اشاره می‌‌‌‌‌کنیم و در ادامه به بررسی چهار مورد از مصادیق، می‌‌‌‌پردازیم. ‏ساخت مسجد بر قبور یا در جوار آن، ساخت گنبد و ساختمان بر قبور، نماز خواندن نزد قبور و قرائت قرآن نزد قبور، از ‏جمله‌‌‌‌ی این موارد می‌‌‌‌باشد که به آنها به‌صورت تطبیقی پرداخته و روشن می‌‌‌‌شود که علمای حنفی، گرچه دیدگاه واحدی ‏نسبت به مصادیق بیان شده ندارند، اما رویکرد معتدل‌‌‌‌تری نسبت به وهابیت دارند.‏ https://salafi.darolelam.ir/article_126178_8090d96e4c891a813785edde7877c973.pdf

موسسه سراج منیر توحید مجله سلفی پژوهی 26456214 2 4 2016 09 22 Answering Albani's Spurious Argumentson Hearing of the Dead پاسخ به شبهات البانی در باب سماع موتی 115 136 126183 FA مجید فاطمی نژاد دانشجوی دکتری دانشگاه ادیان و مذاهب اسلامی قم و دانش‌آموخته موسسه دارالإعلام لمدرسة أهل البیت 0009-0005-0190-2860 محمدحسن زمانی استادیار جامعة المصطفی العالمیة. Journal Article 2021 02 13 Muslims generally believe that the dead can hear the speech of living people. However, some Wahhabi scholars such as Albani have denied hearing of the dead and the book entitled "<em>Ayatul Bayyiniat fi ‘adm sama’ il Amwat 'inda al-Hanafiyah al-Sadāt”</em> makes the same assertion. In the annotation of this book, Albani mentions some of his important arguments concerning dead hearing which we have touched upon and dealt with in this study. It has been proved that those who deny the possibility of the dead possessing this faculty do not have sound and correct understanding of religious teachings concerning the soul and the intermediate life. In view of Albani's contradictory words, this conviction (i.e. negation of dead hearing) derives from an ontological perspective, one that is rooted in sensationalism and empiricist thoughts. جمهور مسلمانان معتقدند که اموات، توانایی شنیدن صدای زند‌‌‌‌‌‌گان را دارند. در این بین برخی از علمای وهابی ‏مانند البانی، قائل به‌‌‌‌‌‌عدم سماع موتی شده‌‌‌‌‌‌اند و کتاب الایات و البینات فی عدم سماع الاموات عند الحنفیه ‏السادات، ‏درصدد بیان همین مطلب است. البانی مهم‌‌‌‌‌‌ترین ادله خود را در حاشیه این کتاب بیان کرده که ما ‏با اشاره به ادله‌‌‌‌‌‌ی او و پاسخ به آنها، اثبات کرده‌‌‌‌‌‌ایم که قائلین به‌‌‌‌‌‌عدم سماع موتی، دارای مبنایی صحیح در باب ‏روح و حیات برزخی نیستند. با توجه به کلمات ضدونقیض البانی، این نگاه برگرفته از روش هستی‌شناسی ‏اوست،‌ که ریشه در افکار حس‌‌‌‌‌‌گرایی و تجربه‌‌‌‌‌‌گرایی دارد.‏ https://salafi.darolelam.ir/article_126183_5bde60cde48b1da09d5a35065c5d1f35.pdf