براساس منهجِ امام مذهب شافعی و پیروان وی، دیدگاه مسلمانان، در باب اصول و فروع، تضادی با اصل اسلام ندارد و ناقض توحید و رسالت که ارکان اسلاماند، نیستند. این امر سبب شده است که علمای شافعی، با وجود ظهور و بروز اختلافات در مسائل عقیدتی و فقهی، دست به تکفیر مخالفان نزنند و آنان را خارج از اسلام معرفی نکنند. مبنای فقه شافعی، بر پذیرش اسلامِ مخالفان و حرمت تکفیر مسلمانان است؛ ولی برخی از علمای شافعی با استناد به پارهای از مسائل، به کفر مخالف فتوا دادهاند که تمامی این فتاوا نتیجۀ خروج از مبنا و منهج علمی شوافع است. در مقالۀ پیش رو بعد از بیانِ مبنای مذهب شافعی در تکفیر، پارهای از فتاوای شاذّ علمای شافعی ذکر میشود که نتیجۀ خروج از رأی مشهور مذهب است و سپس به بررسی و نقد آن پرداخته میشود.