بررسی و نقد دیدگاه وهابیان در ذریعۀ شرک دانستنِ توسل به ذات، با تکیه بر حدیث ضریر
نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1
* دانشجوی دکتری رشته وهابیت شناسی دانشگاه ادیان و مذاهب
2
دانشجو
3
استادیار گروه حقوق و فقه مقارن، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
چکیده
وهابیان اعمال و اعتقادات مسلمانان نسبت به اولیای الهی را به دو دستۀ شرکی و بدعی تقسیم میکنند. آنها با شرکی خواندن استغاثه و طلب شفاعت، مسلمانان را تکفیر میکنند و داخل در دایرۀ مشرکان میدانند و همچنین توسل به ذات اولیای الهی را بدعت و غیردینی میخوانند و مسلمانان را بهدلیل انجام آن بدعتگذار مینامند. به اعتقاد وهابیان توسل به ذات گرچه فینفسه عملی شرکی نیست؛ اما ازآنجاییکه ذریعۀ شرک است و انسان را به شرک میکشاند، بدعت و حرام است. این درحالی است که با مراجعه به گفتار قائلان به قاعدۀ «سدّ ذرائع» روشن میشود که آنها نهتنها توسل به ذات را ذریعۀ شرک نمیدانند، بلکه با استفاده از روایات مختلف، همچون حدیث ضریر، حکم به رجحان و استحباب آن دادهاند و همچنین در طول قرون گذشته در زمان بروز شداید و گرفتاریها به ارواح اولیای الهی توسل جستهاند و از آنها استمداد طلبیدهاند.
کلیدواژهها
موضوعات
