تقابل دیدگاه وهابیان درباره رابطه معنوی واژه‌های «ربّ و اله» با ادعای آنان درباره توحید‌ربوبی مشرکان

یکی از قواعدی که وهابیان در باب توحید ساخته‌اند، ارتباط معنوی واژه‌های«اله و ربّ» در زمان اجتماع و افتراق است. وهابیان معتقدند همانگونه که واژه‌‌های اله و ربّ در زمان افتراق معنای مشترک بین خود و واژه دیگر را افاده کرده و در زمان اجتماع هر کدام فقط معنای خود را می‌رساند، اما باید توجه کرد پذیرش این قاعده لوازمی دارد. و عمل به لوازم آن وهابیان را در بن‌بست تناقض قرار می‌دهد. یکی از این تناقضات، در اعتقاد ‌انحرافی مفتیان‌نجدی درباره توحیدربوبی مشرکان بروز و ظهور دارد. زیرا وهابیان معتقد به توحید مشرکان در باب توحیدربوبی هستند. از طرفی در موارد مختلفی از آیات قرآن درباره شرک مشرکان صحبت به میان آمده است. در برخی از آیات برای بیان شرک آنان فقط از واژه ربّ یا واژه اله و مشتقات آن دو استفاده شده است. حال بر اساس این قاعده چون در این آیات ربّ و اله به تنهایی آمده‌اند، هرکدام هم‌زمان معنای خود و دیگری را می‌رساند. و این به معنای اثبات شرک‌ربوبی و الوهی مشرکان است. در برخی دیگر از آیات برای اثبات شرک مشرکان واژه‌های اله و ربّ باهم استفاده شده‌اند. در اینجا نیز هرکدام از این دو واژه صرفاً معنای خود را می‌رساند. این نیز چیزی جز اثبات شرک‌ربوبی و الوهی مشرکان را به دنبال ندارد.